Bliźniacze Słońca

Bliźniacze Słońca (ang. the Twin Suns) to starożytna technika sparringowa niezwykle popularna wśród Jedi za czasów Wielkiej Wojny Sith i Wojny Domowej Jedi.

Wykonanie tego ćwiczenia wymagało dwóch wojowników, którzy stawali naprzeciw siebie na krańcach dużej, otwartej przestrzeni. Ruszali do ataku, wzbijając się w powietrze wspomaganym przez Moc skokiem. Jedi wolno było uruchomić miecz świetlny dopiero po tym, jak jego stopy oderwały się od ziemi. W chwili gdy wojownicy mijali się w locie, mieli za zadanie trafić klingą szatę przeciwnika, jemu samemu nie czyniąc krzywdy. Nim Jedi ponownie dotknął podłoża na drugim końcu areny sparringowej musiał deaktywować broń.

Nazwę techniki zainspirował niezwykły wygląd takiego widowiska – Jedi i  jego miecz przypominali wchodzące i zachodzące słońce.

Bliźniacze Słońca stanowiły ćwiczenie niezwykle trudne i wymagające. Ćwiczący musiał nie tylko być biegłym szermierzem, czy posługiwać się Mocą w stopniu pozwalającym wykonanie odpowiedniego skoku. Musiał posiadać refleks umożliwiający włączenie miecza, zadanie ciosu i zgaszenie klingi w przeciągu kilku sekund.