Bliźniacze Słońca (ang. the Twin Suns) to starożytna technika sparringowa niezwykle popularna wśród Jedi za czasów Wielkiej Wojny Sith i Wojny Domowej Jedi. Było to ćwiczenie niezwykle trudne i wymagające. Ćwiczący musiał nie tylko być biegłym szermierzem, czy posługiwać się Mocą w stopniu pozwalającym wykonanie odpowiedniego skoku. Musiał posiadać refleks umożliwiający włączenie miecza, zadanie ciosu i zgaszenie klingi w przeciągu kilku sekund.

Pierwsze treningowe miecze świetlne, zwane również ćwiczebnymi, powstały kilka tysięcy lat przed bitwą o Yavin. Stanowiły bardzo istotny element treningu młodych adeptów Jedi, którzy swój pierwszy kontakt z bronią świetlną mieli w wieku 4-5 lat (i ich odpowiedniku dla ras niehumanoidalnych), gdy wciąż byli niezdarni i nie posiadali pełnej kontroli nad własnym ciałem. Istniały w sumie trzy metody tworzenia takiej broni z czego tylko jedna z nich tworzyła miecze całkowicie bezpieczne i nie powodujące uszkodzeń ciała. Dwie pozostałe odpowiadały na świetlne klingi pozostawiające trafionemu oparzenia czy nawet dotkliwsze rany.

Choć treningowych miecz Sithów nie jest bronią świetlną, służył do nauki fechtunku w Akademii na Korribanie za czasów Bractwa Ciemności, okazując się przydatnym i skutecznym narzędziem dydaktycznym.