Pojedynkowe miecze świetlne charakteryzują się zakrzywioną rękojeścią, która najlepiej sprawdza się przy jednoręcznym chwycie. Taka modyfikacja pozwala sprawia, że nawet ledwie zauważalny ruch nadgarstka wystarcza, by całkowicie zmienić kąt nadchodzącego ataku i zaskoczyć przeciwnika.

Powstanie protomieczy datuje się na 15 tysięcy lat przed bitwą o Yavin. Te ważące trzy kilogramy urządzenia ledwie można było nazwać przenośnymi. Potrzebowały one znacznie więcej energii by działać optymalnie, wymagały więc większych ogniw zasilających, niejednokrotnie przekraczających rozmiary ludzkiej dłoni. Tak duże zapotrzebowanie energetyczne można było zaspokoić jedynie poprzez podpięcie mechanizmu broni cienkim i giętkim przewodem do zewnętrznego zasilacza noszonego przy pasie, bądź na plecach.