Forma II: Makashi, zwana również Rywalizacją (ang. Contention) bądź Drogą Isalamira, wykształciła się w czasach, w których starcia pomiędzy przeciwnikami uzbrojonymi w miecze świetlne były częste. Bliźniaczo przypominająca dopracowaną do perfekcji szermierkę klasyczną, szybko została uznana za finalną ewolucję walki pojedynkowej, wybieraną przez najbieglejszych fechtmistrzów. Ponieważ jednak po siódmej bitwie o Ruusan Zakon uznał ją za nieprzydatną, w czasach schyłku Starej Republiki, trudno było znaleźć Rycerza Jedi, który posiadałby jakąkolwiek wiedzę na temat tejże Formy.

Jar’kai, określany też mianem Niman, to tradycyjna nazwa stylu polegającego na walce co najmniej dwiema broniami jednocześnie. Wielu wojowników sięgało po ten styl na przestrzeni wieków. Zazwyczaj można było jednak mówić o kilku mistrzach Jar’Kai w danym pokoleniu. Liczni Jedi uczyli się chociaż podstaw Niman, wierząc że taki trening może kiedyś ofiarować im przewagę nad przeciwnikiem.

Bariera Mocy była techniką, stanowiącą najbardziej podstawową i najbardziej konieczną ochronę dla pojedynkujących się Jedi czy Sithów. Osoba poznająca tę technikę uczyła się wytwarzać niewidoczną tarczę, chroniącą przed wszelkimi atakami z wykorzystaniem Mocy. Wiadomo, że technika ta była jedną z pierwszych nauczanych w Akademii na Korribanie w czasach Bractwa Ciemności oraz w Akademiach Sithów na planecie Umbara i Ryloth, szkolących Skrytobójców Cienia. Założenie, że Zakon Jedi również wplatał tę technikę do procesu uczenia swoich Padawanów, jest bardziej niż racjonalne.

Choć treningowych miecz Sithów nie jest bronią świetlną, służył do nauki fechtunku w Akademii na Korribanie za czasów Bractwa Ciemności, okazując się przydatnym i skutecznym narzędziem dydaktycznym.