Kryształy adegańskie są chyba najlepiej rozpoznawanymi klejnotami przeznaczonymi do budowy miecza świetlnego. Zakon Jedi używał ich przez tysiące lat, już od początków istnienia Starej Republiki. Adegany wydobywano nie tylko z układu Adegan w systemie Auril, ale również na planecie Halm oraz w pasie asteroid układu Cularim, choć te dwie ostatnie lokacje odkryto dopiero u schyłku Republiki. Występowały w wielu kolorach oraz pięciu odmianach, różniących się strukturą i właściwościami.

Pierwsze treningowe miecze świetlne, zwane również ćwiczebnymi, powstały kilka tysięcy lat przed bitwą o Yavin. Stanowiły bardzo istotny element treningu młodych adeptów Jedi, którzy swój pierwszy kontakt z bronią świetlną mieli w wieku 4-5 lat (i ich odpowiedniku dla ras niehumanoidalnych), gdy wciąż byli niezdarni i nie posiadali pełnej kontroli nad własnym ciałem. Istniały w sumie trzy metody tworzenia takiej broni z czego tylko jedna z nich tworzyła miecze całkowicie bezpieczne i nie powodujące uszkodzeń ciała. Dwie pozostałe odpowiadały na świetlne klingi pozostawiające trafionemu oparzenia czy nawet dotkliwsze rany.