Forma VII, zwana też Zażartością powstała kilka tysięcy lat przed bitwą o Yavin, dużo później niż pozostałych sześć, szybko stając się najbardziej kontrowersyjną z nich. Jej najpopularniejszym wariantem jest Juyo, który i tak poznała jedynie garść Jedi oraz Sithów. U schyłku Starej Republiki Mistrz Jedi Mace Windu stworzył własny, będący rozwinięciem Juyo wariant Formy VII, nadając mu nazwę Vaapad.

Forma IV: Ataru stanowi najbardziej akrobatyczną z Siedmiu Form, kładąc nacisk na wspomagane Mocą prędkość, skoki i obroty. Mistrzowie Formy IV wprowadzili do tego stylu wszystkie manewry i działania, w których Moc pozwala im przekroczyć fizyczne ograniczenia istot żywych. Ich pojedynki stanowią zapierające dech w piersiach przedstawienia, podczas których wojownik porusza się tak szybko, że zdaje się być jedynie niewyraźną smugą.

Shoto świetlne to wariant klasycznego miecza, charakteryzujący się mniejszą rękojeścią oraz krótszą i słabszą klingą. Stanowi podstawową broń dla gatunków znacznie mniejszych od ludzi, albo służy jako drugi miecz dla wojowników posługujących się dwoma.

Jar’kai, określany też mianem Niman, to tradycyjna nazwa stylu polegającego na walce co najmniej dwiema broniami jednocześnie. Wielu wojowników sięgało po ten styl na przestrzeni wieków. Zazwyczaj można było jednak mówić o kilku mistrzach Jar’Kai w danym pokoleniu. Liczni Jedi uczyli się chociaż podstaw Niman, wierząc że taki trening może kiedyś ofiarować im przewagę nad przeciwnikiem.