Droid sparringowy typu ASP-19 (ang. Asp Lightsaber Training Droid) to specjalnie zmodyfikowany model klasycznego droida ASP. Oddział takich droidów, stworzonych na specjalne zamówienie, był w posiadaniu Dartha Vadera. Lord Sithów trzymał je w swej fortecy na Coruscant, ku zaniepokojeniu służby, która szybko nadała droidom przydomek „zabójców”.
Podobnych modeli, uzbrojonych w treningowe miecze świetlne, używali Jedi z Praxeum Luke’a Skywalkera, niewiele jednak wiadomo o ich oprogramowaniu i wprowadzonych modyfikacjach.

Pierwsze treningowe miecze świetlne, zwane również ćwiczebnymi, powstały kilka tysięcy lat przed bitwą o Yavin. Stanowiły bardzo istotny element treningu młodych adeptów Jedi, którzy swój pierwszy kontakt z bronią świetlną mieli w wieku 4-5 lat (i ich odpowiedniku dla ras niehumanoidalnych), gdy wciąż byli niezdarni i nie posiadali pełnej kontroli nad własnym ciałem. Istniały w sumie trzy metody tworzenia takiej broni z czego tylko jedna z nich tworzyła miecze całkowicie bezpieczne i nie powodujące uszkodzeń ciała. Dwie pozostałe odpowiadały na świetlne klingi pozostawiające trafionemu oparzenia czy nawet dotkliwsze rany.

Kryształ Bondar, wydobywany w systemie Alderaan, zastosowany w mieczu świetlnym tworzył niestabilną klingę. Jednak zamiast zadawania fizycznych obrażeń, cios mieczem świetlnym uwalniał energię zdolną do ogłuszania przeciwnika. Dlatego też Bondarów często używano przy budowie treningowych mieczy świetlnych Jedi.